Midzomernacht en roeien
sluier van stil en duister goed
het piepen van de riemen
twee wezens raken het geluk

Midzomernacht en dampende koeien
woorden die smoren in de drassige oever
een leegte in de verte
want alles is hier, in de midzomernacht
in een roestige roeiboot

De dag tocht in de nacht,
van de roeibladen vallen zilveren ringen
en dan, als bij toverslag
schuift de zon de horizon open
de verte hervindt haar vormen
en wat eerst hier was,
zinkt langzaam naar de diepte