Het zal niet lang meer duren of de wetenschap geeft duidelijkheid over de plaats van het paradijs. Geleerden doelen natuurlijk op de religieuze duiding van het woord ‘paradijs’, als de plaats waar de mens na zijn dood terecht kan komen.  Op 11 februari jongstleden werd er door Amerikaanse astronomen voor de zoveelste keer een nieuw zonnestelsel ontdekt, Kepler 11 genaamd. Dit zonnestelsel bevat zeker 4 planeten, waarvan wordt aangenomen dat het paradijs er niet is gevestigd.
Maar dat binnenkort in het wetenschappelijke en gezaghebbende tijdschrift ‘Nature’ gewag wordt gemaakt van de ontdekking van de hemel, is wel zeker.
– Het is slechts een kwestie van tijd – zegt James Taylor, een woordvoerder van de NASA, tijdens de persconferentie – We zijn er dicht bij. – zegt hij zelfverzekerd.

In de tussentijd buitelen de religies die het bestaan van een paradijs hebben voorspeld, het Christendom, de Islam en het Jodendom, over elkaar heen om het paradijs te claimen, terwijl andere religies beteuterd langs de kant toekijken. “Hoe gaat de NASA daar mee om?”, vraagt een van de journalisten.
– Maar zo werkt het natuurlijk niet – antwoord James Taylor namens de NASA.
– We laten die religies niet met onze ontdekking weglopen. Onderzoek zal moeten uitwijzen wat de aard van het paradijs is. Hoewel de exacte plaatsbepaling nog moet plaats vinden, kunnen we er wel iets over zeggen in algemene zin. Zo is de verwachting dat het geen ronde planeet betreft, maar een platte. Je kan het vergelijken met de draaischijf waarop een pottenbakker zijn voorwerpen maakt. De voorkant van deze schijf is altijd naar de zon gericht, de achterkant is dus zeer koud en onbruikbaar. Op grond van deze aanname verwachten we dat het paradijs geen dag en nachtritme kent. Het is er altijd zonnig en slapen doet men er in de schaduw van de weelderige begroeiing. De afstand tussen het paradijs en de zon in Kepler 11, wordt bepaald door de grootte en kracht van deze ster. Is de ster ongeveer even groot als onze eigen zon, dan is de afstand tussen paradijs en ster ook min of meer gelijk aan die in ons eigen zonnestelsel.

-Over de omvang van de planeet is ook wel iets te zeggen – vervolgt de heer James Taylor.
– Al vier miljoen jaar leven er mensachtige wezens op de aarde. Dat betekent dat deze planeet tenminste een aantal mensen moet kunnen herbergen dat overeenkomt met .  Dat levert een getal op dat nauwelijks meer uit te spreken is. Voeg daarbij dat deze planeet plat is en u kunt zich voorstellen hoe enorm groot dit paradijs moet zijn, wil men er nog enigszins comfortabel kunnen leven. En dan moet er ook nog voldoende restcapaciteit zijn om de mensen van de toekomst op te kunnen vangen. Hoewel in het heelal het begrip ‘omvang’ voor menselijke maatstaven nauwelijks te bevatten is, gaat dit toch wel wat ver. Maar wiskundigen hebben berekend dat de opvatting dat alle mensen in het paradijs terecht komen, achterhaald is. De beroemde wiskundige prof. Dr. Eeuwe berekende dat in het Paradijs alleen mensen zijn te vinden die schaken.-

– Dit verkleint het aantal Paradijzenaren natuurlijk aanzienlijk – stelt James Taylor, zelf een fanatiek schaker.
– Maar het blijft een flinke planeet. Maar juist daarom is de ontdekking slechts een kwestie van enkele maanden. Waar we nog wel mee worstelen, is de kwestie van het vervoer. Het paradijs zal minimaal 2000 lichtjaren van de aarde verwijderd zijn, mogelijk zelfs het dubbele. Dat is een flink eindje. Nu is het natuurlijk wel zo dat de reis plaats vindt in dode toestand. Eisen aan comfort en gemak worden er dus niet gesteld. Dat verruimt de mogelijkheden, dus we verwachten dat ook deze problematiek oplosbaar is. –

Op de slotvraag of er water is te vinden in het Paradijs, is James Taylor kort en krachtig:
– Alleen zout water om in te zwemmen. Zoet water verwachten wij er niet, maar dat is ook niet echt nodig. Schakers drinken wijn of bier.-